In deze Uitspraak van de rechtbank Noord-Holland getuigt de rechter van een uiterst scherpe analyse van de problematiek tussen de ouders en de gevolgen daarvan voor hun kinderen, in het bijzonder de zoon die aangeeft te willen gaan wonen bij vader.

Op een bijzondere wijze richt de rechter zich in de uitspraak tot de zoon en legt heel precies uit waarom de ‘gewenste’ verhuizing naar vader de zoon niet gaat brengen waar hij ten diepste naar verlangt: een normale relatie tussen zijn gescheiden ouders, twee volwassenen die samen opkomen voor zijn belang.

De rechter durft de vinger exact op de zere plek te leggen. Vragen om de verhuizing is een zoveelste poging van het kind om de problemen tussen de ouders op te lossen. Door dit af te wijzen en daarbij de zorgvuldige uitleg te geven zoals de rechter heeft gedaan, zien deze deze ouders (en anderen in dezelfde situatie) hopelijk in wat het effect van hun eigen gedrag is op hun kind(eren) en hoe kinderen problemen proberen op te lossen in plaats van de ouders zelf. De zoon zal zich zeker gehoord en gezien voelen door de rechter, ook al wijst de rechter de verhuizing naar vader af. De rechter komt immers op voor de belangen van deze jongen, waar de ouders dit onvoldoende hebben gedaan.

Voorkom dit soort problemen door bij de scheiding onder begeleiding van een mediator goede afspraken te maken!

Het bericht Rechter richt zich in uitspraak tot zoon en legt afwijzing verzoek om bij vader te wonen uitstekend uit verscheen eerst op BSS Advocaten.

Indien partijen zijn gehuwd in gemeenschap van goederen dan dienen alle goederen en schulden die zich op de peildatum in de gemeenschap bevinden verdeeld te worden ingeval van echtscheiding.

Regelmatig wordt mij de vraag gesteld: “Dient de lening voor mijn advocaatkosten ook verdeeld te worden, zodat mijn ex-partner daaraan de helft moet bijdragen?”.

Lagere rechters hadden eerder geoordeeld dat dit inderdaad het geval was. Was de schuld aangegaan vóór de peildatum (indiening echtscheidingsverzoek sinds 2012), dan valt een dergelijke lening (schuld) immers in de gemeenschap.

De Hoge Raad heeft echter in een uitspraak van 22 april 2016 anders geoordeeld.Een gemeenschap van goederen dient weliswaar door twee gedeeld te worden, maar er bestaan uitzonderingen op deze regel. Er zijn wettelijke uitzonderingen, maar er kan ook sprake zijn van “uitzonderlijke omstandigheden”. De Hoge Raad vond de beslissingen van de lagere rechters niet voldoende gemotiveerd dan wel niet begrijpelijk, omdat het gebruikelijk is in echtscheidingszaken de proceskosten te compenseren, in die zin dat ieder zijn eigen kosten draagt. De Hoge Raad heeft de zaak verwezen en we zijn dus in afwachting van een nieuwe beslissing.

(Hoge Raad 22-04-2016, ECLI:NL:HR:2016:723)

Het bericht Verdeling huwelijksgoederengemeenschap. Is de vrouw voor de helft draagplichtig voor een door de man aangegane geldlening met betrekking tot zijn advocaatkosten? verscheen eerst op BSS Advocaten.

BSS Familierecht opent deuren tijdens ‘Dag van de Scheiding’

BSS Familierecht in Amsterdam opent op vrijdag 8 september haar deuren tijdens de ‘Dag van de Scheiding’. Op deze dag kunnen bezoekers vrijblijvend kennismaken met de advocaten en mediators van dit kantoor en meer informatie krijgen over scheiden.

De ‘Dag van de Scheiding’ is door de Nederlandse Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS) in het leven geroepen. Met de dag wil de vereniging landelijk aandacht vragen voor het belang van deskundige begeleiding bij scheidingen. Jaarlijks gaan in Nederland gemiddeld 35.000 stellen uit elkaar. Uit landelijk onderzoek van de vFAS blijkt dat 42% van hen angst had om te gaan scheiden. Mensen maken zich vooral zorgen over de kinderen en hun financiën. Het uiteindelijke doel van de vFAS is het verbeteren van het proces rondom scheidingen, zodat partners zorgvuldig en respectvol uit elkaar gaan. Ook BSS Familierecht doet daarom mee aan de Dag van de Scheiding.

Kosteloos advies over scheiden

Tijdens de Dag van de Scheiding opent BSS Familierecht tussen 09.00u en 17.00u haar deuren voor het publiek. Iedereen kan vrijblijvend informatie verkrijgen over scheiden en mediation en kennismaken met advocaten en scheidingsmediators. Daarnaast is het mogelijk om een gratis scheidingscheck uit te laten voeren. Deze geeft helder inzicht in welke stappen nodig zijn voor een goede scheiding. Er zijn geen kosten aan de scheidingscheck verbonden.

Vanwege de grote belangstelling worden geïnteresseerden verzocht vooraf telefonisch contact op te nemen om een afspraak in te plannen voor een informatief gesprek. Het kantoor is te bereiken op nummer 020-61876430. U kunt aangeven dat u belt voor de Dag van de Scheiding.

Over de vFAS

De bijna duizend advocaten en mediators die lid zijn van de vFAS, zijn gespecialiseerd advocaat en scheidingsmediator. Zij beschikken over actuele juridische kennis op het gebied van onder meer alimentatie, huwelijkse voorwaarden, pensioenverevening en ouderschapsplannen. De aan de vFAS verbonden advocaten/mediators onderscheiden zich door: kennis (o.a. een aanvullende driejarige specialistische vFAS-opleiding), kwaliteit (minimaal vijf jaar ervaring als advocaat) en specialisatie (o.a. jaarlijkse verplichte bijscholing).

Dag van de Scheiding

BSS Familierecht aan de Overtoom 538 in Amsterdam is vrijdag 8 september geopend van 09.00u tot 17.00u. Meer weten over de Dag van de Scheiding? Kijk op www.dagvandescheiding.nl Betrouwbare achtergrondinformatie, gouden tips en stappenplannen voor scheiden en mediation zijn te vinden op www.verder-online.nl

Het bericht Dag van de Scheiding 8 september 2017 verscheen eerst op BSS Advocaten.

In een kort geding kan echter een voorgenomen vertrek worden verboden, ook al heeft de ouder die wil verhuizen het eenhoofdig gezag over het minderjarige kind. De Voorzieningenrechter van de Rechtbank Maastricht oordeelde dat een moeder niet mocht vertrekken vanwege het feit dat zij in dat geval de bestaande omgangsregeling niet langer kon nakomen (Rechtbank Maastricht 14 november 2012, ECLI:NL:RBMAA:2012:BZ0350). Een niet meer zo heel recente uitspraak maar nog steeds relevant!

In deze zaak was de moeder voornemens naar Ierland te verhuizen met haar minderjarige dochter. De vader was het daar niet mee eens en vorderde een verhuisverbod. Overigens was er tegelijkertijd een gezagsprocedure aanhangig waarin de vader om het gezamenlijk ouderlijk gezag had verzocht. Op dit verzoek was echter nog niet beslist.

De moeder was van mening dat zij, gezien het op dat moment geldende eenhoofdig gezag over haar dochter, gerechtigd was om te bepalen waar zij met het kind zou gaan wonen. Er zou geen sprake van zijn dat zij van de vader toestemming moet vragen, want op grond van artikel 1:377b BW zou de moeder slechts gehouden zijn de vader te raadplegen, aldus de zienswijze van moeder.

De Voorzieningenrechter achtte het voornemen van de moeder echter niet in overeenstemming met de op haar rustende ouderlijke verantwoordelijkheid om voldoende recht te doen aan de belangen van daadwerkelijk contact tussen het kind en haar vader.

Juridisch kader:

Artikel 1:247 lid 1 BW bepaalt dat het ouderlijk gezag de plicht en het recht van de ouder omvat zijn minderjarig kind te verzorgen en op te voeden. Ingevolge het derde lid van artikel 1:247 BW omvat het ouderlijk gezag mede de verplichting van de ouder om de ontwikkeling van de banden van zijn kind met de andere ouder te bevorderen. Artikel 1:377a lid 1 BW bepaalt dat het kind recht heeft op omgang met zijn ouders en met degene die in een nauwe persoonlijke betrekking tot hem staat. Voornoemd artikel bepaalt ook dat de niet met het gezag belaste ouder het recht en de verplichting heeft tot omgang met zijn kind. De ouders dienen zich in hun onderlinge verhouding ten aanzien van hun minderjarige kinderen verder te gedragen met inachtneming van maatstaven van redelijkheid en billijkheid.

De rechter oordeelde als volgt:

De moeder heeft in beginsel volledige vrijheid haar leven naar eigen goeddunken in te richten en haar woonplaats te kiezen. Op grond van het eenhoofdig ouderlijk gezag heeft zij ook de bevoegdheid om te beslissen over de vraag waar het kind moet verblijven. Die vrijheid vindt haar begrenzing daar waar de belangen van het minderjarig kind onaanvaardbaar in het gedrang komen. Een van die belangen is instandhouding van de band tussen de dochter en haar vader.

In dezer zaak stond vast dat het kind op regelmatige basis van een weekend per veertien dagen (van vrijdagavond tot zondagavond) omgang had met haar vader. De moeder had verder, voorafgaand aan haar beslissing om naar Ierland te gaan verhuizen, de vader niet geïnformeerd, noch geraadpleegd.

De voorzieningenrechter achtte het voornemen van de moeder om met de dochter naar Ierland te verhuizen niet in overeenstemming met de op haar rustende ouderlijke verantwoordelijkheid om voldoende recht te doen aan de belangen van daadwerkelijk contact tussen het kind en haar vader.

De voorzieningenrechter legde bij wijze van als ordemaatregel de moeder een verhuisverbod met dwangsom op en veroordeelde de moeder tot nakoming van de bestaande omgangsafspraken.

Aldus kon de moeder niet met haar dochter verhuizen, niettegenstaande het feit dat alleen zij het ouderlijk gezag over de dochter uitoefende.

Uiteraard staat het een ouder in een dergelijk geval vrij om de bodemrechter om vervangende toestemming te verzoeken.

Het bericht Ouder met eenhoofdig gezag mag niet altijd vertrekken naar het buitenland verscheen eerst op BSS Advocaten.

© Andres Rodriguez | Dreamstime Stock Photos

Schulden zijn lastige zaken, ook in juridisch opzicht. Ben je in gemeenschap van goederen gehuwd, dan omvat de gemeenschap zowel de goederen als de schulden. Anders gezegd: deze schulden vallen in de gemeenschap. Als deze gemeenschap verdeeld moet worden ingeval van echtscheiding, dan dient een schuld dus ook verdeeld te worden, in die zin dat de andere echtgenoot de helft daarvan voor zijn of haar rekening dient te nemen.

Vaak wordt in de rechtspraak de vraag opgeworpen of een schuld van een van de echtgenoten vanwege het strikt persoonlijke karakter daarvan buiten de gemeenschap van goederen zou moeten blijven, zodat de andere echtgenoot die schuld niet voor de helft hoeft te dragen. Meestal wordt dit afgewezen en de Hoge Raad heeft zelf nog nooit een schuld verknocht geacht! De Rechtbank Amsterdam bepaalde op 12 april 2017 echter anders.

Partijen waren in 2009 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Eind 2011 gingen zij feitelijk uiteen, doordat de man de echtelijke woning verliet en elders zijn intrek nam. In 2017 werd de man strafrechtelijk veroordeeld om, wegens verduistering, een bedrag van € 335.000 aan zijn voormalig werkgever te betalen.

In het kader van hun voorgenomen echtscheiding twistten partijen over de vraag of de schuld van de man aan zijn voormalig werkgever tot de ontbonden huwelijksgoederengemeenschap behoorde. De man meende van wel, de vrouw uiteraard niet. Zij stelde dat deze schuld aan de man is verknocht in de zin van artikel 1:94 lid 3 BW, nu deze is ontstaan door strafrechtelijke handelen van de man en zij daarvan op geen enkele wijze heeft geprofiteerd. De vrouw achtte het in strijd met de redelijkheid en billijkheid dat zij mede verantwoordelijk zou zijn voor die schuld.

De rechtbank overwoog als volgt. Vast stond dat de man rond kerst 2011 de echtelijke woning verliet. Sindsdien voerden partijen geen gezamenlijke huishouding meer. De man  verklaarde dat hij de gelden van zijn voormalig werkgever in 2014 en 2015 had verduisterd en dat hij daarvan rekeningen had betaald, onder meer voor de echtelijke woning en zijn woning in Kroatië, waar hij op dat moment verbleef. De rechtbank kon evenwel niet vaststellen of de man in die periode de lasten van de echtelijke woning, die in dat geval mede ten behoeve van de vrouw waren betaald, voldeed van de door hem verduisterde gelden, dan wel van zijn reguliere inkomen dat hij destijds nog ontving uit hoofde van zijn dienstverband. Derhalve is naar het oordeel van de rechtbank niet vast komen te staan dat de vrouw heeft geprofiteerd van de door de man  verduisterde gelden. Daarentegen staat wel vast dat de man is veroordeeld tot terugbetaling van deze gelden wegens zijn onrechtmatig handelen. Op grond van deze feiten en omstandigheden oordeelde de rechtbank dat bedoelde schuld aan de man is verknocht, welke verknochtheid zich er tegen verzet dat de schuld in de gemeenschap valt. Dit brengt mee dat de vrouw niet draagplichtig is voor deze schuld, ook niet ten opzichte van derden, nu de schuld niet tot de gemeenschap behoort.

(Rechtbank Amsterdam 12 april 2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:2418)

Uit: vFAS jurisprudentieflits mei 2017

Als er geen sprake is van verknochtheid kan er sprake zij van privéschulden. Begrippen als draagplicht, verhaalsrecht en aansprakelijkheid bij schulden kunnen moeilijke vragen opleveren. Is afstand doen van de gemeenschap soms wenselijk, of beter van niet? Wij adviseren en helpen u graag verder bij kwesties waarbij schulden een rol spelen.

Het bericht Uitzondering: Schuld wegens verduistering verknocht geacht! verscheen eerst op BSS Advocaten.

De rechtbank Noord-Nederland heeft op 21 februari 2017 een mooie uitspraak gedaan, die tegemoet komt aan de eisen van deze moderne tijd. De rechtbank heeft geoordeeld dat een geslachtsnaamwijziging van een kind niet (altijd) in het belang is van de minderjarige. De situatie was als volgt.

Vrouw 1 en Vrouw 2 zijn met elkaar gehuwd. In 2007 wordt uit Vrouw 1 Zoon 1 geboren. In 2009 wordt uit Vrouw 2 Zoon 2 geboren. De moeders oefenen gezamenlijk het ouderlijk gezag uit gezag over hun Zoons, die zij ook beiden hebben erkend. Zoon 1 draagt de achternaam van Vrouw 1 (Jansen), Zoon 2 de achternaam van Vrouw 2 (Fritsen).

De officier van justitie verzoekt de rechtbank de geslachtsnaam van Zoon 2 te wijzigen in die van Zoon 1. Op grond van artikel 1:5 lid 8 BW hebben kinderen van dezelfde ouder en dezelfde echtgenoot of geregistreerde partner, die niet de ouder is, en die van rechtswege het gezag gezamenlijk zullen uitoefenen, dezelfde geslachtsnaam als het eerste kind. De gemeente heeft bij de geboorte van Zoon 2 echter per abuis de verkeerde geslachtsnaam op de geboorteakte vermeld. De geslachtsnaam van Zoon 2 had niet Fritsen, maar Jansen moeten zijn.

Vrouw 1 en Vrouw 2 verzetten zich tegen het verzoek van de officier. Volgens hen wil Zoon 2 zijn achternaam niet gewijzigd hebben. Hij is inmiddels zeven jaar oud, heeft altijd Fritsen geheten en wil zijn naam behouden. De moeders menen dat hij hier ook recht op heeft. Zijn achternaam is onderdeel van zijn identiteit en het belang van het behoud hiervan is groter dan het formele standpunt van eenheid van naam binnen een gezin. De huidige maatschappij kent tegenwoordig allerlei samengestelde gezinnen, waarin meerdere verschillende namen voorkomen. Vrouw 1 en Vrouw 2 stellen ten slotte dat het hele probleem niet had gespeeld als zij niet de wens hadden gehad om Zoon 2 door Vrouw 1 te laten erkennen. De achternaam van Zoon 2 was dan gewoon Fritsen gebleven. De moeders voeren aan meerdere stellen te kennen die om deze reden bewust niet tot erkenning van hun kinderen overgaan, terwijl zij dat wel graag zouden willen.

De rechtbank stelt voorop dat sinds 1 januari 1998 de eenheid van naam is opgenomen in artikel 1:5 lid 8 BW. Hierin is bepaald dat een verklaring houdende naamkeuze slechts ten aanzien van de geslachtsnaam van hun eerste kind kan worden afgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank kan uit de tekst van dit artikel echter niet worden afgeleid dat de wetgever het oog heeft gehad op gevallen als de onderhavige. Dat blijkt in de eerste plaats uit de eerste zin van lid 8, waar is bepaald dat dit artikellid van toepassing is indien de ouders een verklaring naamkeuze hebben afgelegd. Wanneer een dergelijke verklaring niet is afgelegd, lijkt voor toepassing van lid 8 dan ook geen plaats. De wetgever heeft kennelijk bedoeld de keuze voor het eerste kind, omwille van de eenheid van naam binnen het gezin, beslissend te laten zijn voor de volgende kinderen. Die eenheid van naam dwingt, gelet op de tekst van lid 8, echter niet tot het wijzigen van een achternaam in een geval als het onderhavige, waarin bij de geboorte géén naamkeuze is gedaan. Reeds om die reden is de rechtbank van oordeel dat op grond van de tekst van de wet niet kan worden geconcludeerd tot een dwingend voorgeschreven wijziging van de achternaam van Zoon 2.

Daar komt bij dat een verplichte naamwijziging volgens de rechtbank in strijd is met de belangen van Zoon 2. Hij is inmiddels bijna acht jaar oud en draagt sinds zijn geboorte de achternaam Fritsen. Op grond van internationale verdragen voor de rechten van het kind, heeft een kind recht op een naam vanaf zijn geboorte en moet – gelet op het belang van de achternaam bij de persoonlijke identiteit – zeer terughoudend met een wijziging worden omgegaan. Dat de eenheid van naam door de wetgever niet als absoluut uitgangspunt heeft te gelden, blijkt volgens de rechtbank ook uit de uitzonderingen die door de wetgever op dit uitgangspunt zijn gemaakt. Zo behoudt een kind bij het achterwege laten van een naamkeuze bij adoptie, de naam die het voor de adoptie had. De rechtbank overweegt voorts dat er van eenheid van naam binnen het gezin van de moeders overigens toch al geen sprake is, aangezien Vrouw 1 en Vrouw 2 beiden hun eigen achternaam gebruiken. De rechtbank wijst het verzoek van de officier af.

Rechtbank Noord-Nederland 21 februari 2017, ECLI:NL:RBNNE:2017:580

Het bericht Lesbisch stel kan 2 kinderen hebben met verschillende achternamen verscheen eerst op BSS Advocaten.

Het einde van een huwelijk kan erg pijnlijk zijn. Een echtscheidingsprocedure kan dat verergeren.

Je kunt je partner als vijand gaan beschouwen en de echtscheiding als een strijd. Je kunt je verward of boos voelen en verscheurd worden door gevoelens van verlies en onmacht. Je kunt je dan niet voorstellen dat er een einde aan de echtscheiding komt en hoe je na de scheiding aan een toekomst kunt bouwen. Maar het kan anders. Een aantal deskundigen op het gebied van echtscheiding heeft gezocht naar een beter alternatief. Dat heeft geleid tot de ontwikkeling van het Collaborative Divorce Model, de Overlegscheiding. 

Voordeel van overlegscheiden

Overlegscheiden kent veel voordelen. Het belangrijkste kenmerk van overlegscheiden (collaborative divorce) is, dat de scheiding in overleg geregeld wordt, dus zonder rechtszaak. Zo is het veel sneller afgerond dan een  echtscheidingsprocedure die kan ontaarden in een ‘vechtscheiding’. Het is per saldo ook voordeliger. Overlegscheiden gebeurt in alle rust en openheid, met respect voor elkaar.
Dat leidt tot duurzame oplossingen waar je allebei achter staat en waar meer ruimte is voor persoonlijke wensen en belangen.

Meer dan mediation

Anders dan bij mediation hebben beide partners een eigen advocaat. Iemand die er voor jouw belangen is, maar niet tegen de vader of de moeder van je kinderen strijdt. Er is een derde persoon, een coach die het proces leidt en om ruimte te geven aan de emoties die uiteraard meespelen en eventueel een vierde persoon, een financieel expert voor de zakelijke kant van het geheel. Zo nodig kan er een kindercoach aan het team worden toegevoegd. Op deze manier wordt alle expertise bij elkaar gebracht om een scheiding respectvol, efficiënt en duurzaam af te sluiten.

Hoe werkt het?

Met het team van beide ex-partners, advocaten en deskundigen worden vergaderingen gehouden waarin informatie wordt uitgewisseld en waarin je behoeften en verwachtingen kunt uitspreken. Transparant en in alle redelijkheid. Het is belangrijk dat alle communicatielijnen open blijven. Alleen als alle knelpunten worden besproken, kunnen ze ook worden aangepakt.

Wat als we er niet uitkomen?

Die kans is klein. De professionals zijn voortdurend gericht op het vinden van oplossingen. Procederen  kost veel meer in materiële en immateriële zin. Als overlegscheiden niet lukt, is mediation veelal ook geen optie meer. Als een overlegscheiding stopt trekken alle deelnemers zich terug en zullen de partners een beroep moeten doen op andere advocaten en eventuele deskundigen.

We willen uit elkaar, maar zijn niet getrouwd. Kunnen wij ook overlegscheiden?

Ja dat kan, zeker wanneer er kinderen zijn. Ook dan is het belangrijk dat het gezag, de alimentatie en de zorgregeling naar ieders tevredenheid worden geregeld zonder dat de kinderen de dupe zijn. Een ouderschapsplan is verplicht, ook als je niet getrouwd bent.

Voor meer informatie: neem gerust contact op met ons kantoor!

Boshouwers Schellekens Spoormans Familierecht

Overtoom 538hs

1054 LL Amsterdam

020- 6187643

www.bssfamilierecht.nl

Zie ook:

Vereniging voor Collaborative Practice: www.VVCP.nl

Het bericht Scheiden kán anders: de Overlegscheiding verscheen eerst op BSS Advocaten.

Het bericht De zorgplicht van een advocaat: geen preek voor eigen parochie maar een waarschuwing tegen snelle en easy (internet)scheidingen! verscheen eerst op BSS Advocaten.